دانشمندان ايتاليايي از توانايي پيراستن بخشهاي زايد خاطرات
موشها و آنگاه انسانها سخن مي گويند :
آنها ادعا مي كنند كه شايد بتوان ياد هر واقعۀ ناخوشايند ويا
آزاردهنده و ناگوار را از ذهن انسان زدود . پژوهشگران دانشگاه
تورين ايتاليا در آزمايشهاي خود تلاش كرده اند تا اطلاعاتي را
كه از صداهاي مربوط به يك تجربۀ ناخوشايند ( مثل يك تكانۀ
الكتريكي ) در حافظۀ موشها باقي مانده بود دستكاري و پاكسازي
كنند .
سرپرست گروه پژوهشي ، ‹‹ پي يِرجورجو استراتا ›› مي گويد : "
خاطرات ما بخشپذير و خرد شدني هستند . هر يك از خاطرات ما به
چند پاره تقسيم شده ، در بخشهاي مختلف مغز نگهداري مي شود .
اين پديده را شايد بتوان به بازي جورچين كودكان تشبيه كرد .
ممكن است چند روز طول بكشد تا براي نخستين بار اجزاء آن در
كنار هم قرار بگيرند اما بازسازي آن شايد فقط ظرف چند ساعت
تمام شود . تلاش ما بر اين بود كه حين انجام فرآيند يادآوري يك
خاطره در مغز ، ميان اجزاي مختلف آن كه از بخشهاي مختلف مغز
يعني آميگدالا ، هيپوكامپوس ، پيشاني قشر خارجي مغز ( يا
كورتكس ) و مخچه بازيابي مي شوند به دلخواه خود فاصله
بياندازيم و آنها را از هم جدا كنيم . "
" به نظر مي رسد كه ناخوشايندترين بخش خاطرات آن قسمتي باشد كه
از مخچه يادآوري مي شود . اگر بتوانيم جلوي راه آن را سد كنيم
، خاطره اي كه در ذهن زنده مي شود پاكسازي و اصلاح خواهد شد و
شايد حتي به صورت يك خاطرۀ خوشايند جلوه كند . "
استراتا اميدوار است كه براي آزمودن اين فرضيه بر روي انسان ،
بخصوص در مورد قربانيان حوادث تلخ و آزاردهنده ، منابع مالي
لازم دراختيارش قرار گيرد .
او مي گويد : " اين روش در مورد موشها موفق عمل مي كند و ما
انتظار داريم كه براي انسانها نيز به كار بيايد ."
وي كه متخصص فيزيولوژي عصبي در دانشگاه تورين ايتاليا است ، در
شهر رُم و در گردهمايي صدمين سالگرد اهداي جايزۀ نوبل به
‹‹كاميلو گُلجي›› براي مطالعاتش در زمينۀ دستگاه عصبي انسان ،
یافته های خویش را اظهار نمود .
به بالای صفحه بازگردید .